Hoe viert Bronlaak het Michaels- en oogsfeest?

Op 29 september vieren we het Michaëlsfeest.

Na een lange warme zomertijd kondigt de herfst zich aan. De herfst is een overgangstijd. De overgangstijd van zomer naar winter, van bloei naar afsterven,
van licht naar donker, van warm naar koud. Het Michaëlsfeest vieren we als eerste in een reeks van herfstfeesten. In deze tijd zo rond het Michaëlsfeest laat de zon ons vaak nog nagenieten van de zomertijd die we langzaam achter ons laten. Veel bomen laten voorzichtig hun diepe herfstkleuren al zien, de blaadjes gaan vallen, een aantal vogels bereiden zich voor op de lange tocht naar het zuiden, de zon achterna. Andere dieren maken zich op voor hun winterslaap. De natuur, de aarde verstilt.

Wanneer we verder in de herfsttijd goed kijken zien we, dat de blaadjes die van de bomen vallen plaats maken voor nieuw leven. Daar waar het warme en diep
gekleurde blad zich losmaakt wordt voor ons, weliswaar nog heel pril, al de aanzet van een nieuwe knop zichtbaar. Ooit wordt het weer lente. Het oude maakt plaats voor het nieuwe wat zich mag gaan ontwikkelen. Herfsttijd is oogsttijd, de gewassen zijn gerijpt, we worden uitgenodigd vaak tot ver in oktober de vruchten hiervan te plukken. De vruchten met vaak harde schil met daarin de kwetsbare kern van vruchtbaarheid en nieuw leven, een nieuw begin.

Michaël wil ons helpen te komen tot de kern. Naar dat wat van wezenlijk belang is. De terugtrekkende beweging van de natuur laat ons zien, dat we voor de taak
staan niet onze krachten te putten uit de natuur maar uit onszelf. Het feest van Michaël kan ons hierbij helpen.

Lees hier ’t Klokje over hoe we het Michaëlsfeest vieren!